مو قشنگ

فردا آناتومی امتحان دارم و گیج گیج شده ام. مهم نیست. می گذرد و کاش زودتر بگذرد. امشب برای فائزه تولد گرفتیم. وارد بیست و دو سالگی شد. خوش گذشت. کاپشنم را از خشکشویی سر خیابان نشاط گرفتم و پیاده به خوابگاه برگشتم. استاد طراحی ام آپاندیسش عود کرد و عمل جراحی داشت. تا دو هفته کلاس طراحی ام برگزار نخواهد شد. ساعت از نیمه شب گذشته و در سیتینگ به همراه نسترن نشسته ایم و مثلا می خواهیم درس بخوانیم. 

بلد هم نیستم خلاف جریان شنا کنم. فقط ادا در می آورم. ترس مانع بزرگی است. می ترسم. 

کاش هندزفری را در نمی آوردم تا صحبت هایش را درست بشنوم و کاش بعدش نپرسیده بودم دریا را بیشتر دوست داری یا جنگل. بعد هم او سکوت کند و من ببینم هندزفری توی گوشش است و صدای آهنگ از سوال من بلندتر است....

خوشحالم خیلی...