ملغمه ای از درونیاتم

تشکیل شده ام از دل درد، حالت تهوع و سرگیجه ای که نمیدانم از کجا آب می خورد. یک جور حس اضطراب و بیقراری دارم. دلم می خواهد به زمان و مکان دیگری می گریختم، اما نمیدانم کجا.
برای دایی بینهایت ناراحتم. برای فردا مضطرب. برای خودم دلتنگ.
آه شیزوکو! چرا با تو راحت تر میتوانم حرف بزنم؟ 

خوشحالم خیلی...