خوشحالم خیلی

دقایق پایانی بیستم مهر است و برای اینکه تاریخ عوض نشود، مجبور شدم ثبت موقت بگذارم و بنویسم.چرا؟ چون حیفم آمد از روز حافظ چیزی در شیزوکو نمانده باشد. یاد آن کاغذ های رنگی کوچکی افتاده ام که خیلی دقیق، مربعی بریده شده بودند و نوشته هایشان با مداد بود. گذاشته بودمشان لابه لای " اولین تپش های عاشقانهی قلبم" فروغ. یکی از آن نوشته ها از گذران روزی در آرامگاه حافظ بود و آرزوی تجربهی عشقی که مال خود نویسنده بشود. تحقق پیدا کرد؟ راستش هیچ نمیدانم.بعد ها جمعشان کردم تا کتاب را مامان هم بخواند.امروز آن کاغ...

ادامه مطلب